Uitnodiging en meditatie

In je hart kan je een ander nabij zijn. Dat werkt echt. Een impressie kan je lezen in het boekfragment onder aan deze pagina.
Verder in deze blog een geleide meditatie die je door kan sturen naar je vrienden om er op afstand samen te zijn voor jullie dierbare die het moeilijk heeft.
Onder de meditatie vind je een brief die je kan kopiëren om vrienden uit te nodigen. De link naar deze pagina op Facebook zetten, appen of mailen kan natuurlijk ook.
Laat het vooral de wereld rond gaan, daar is het voor.

Stuur de link naar deze pagina naar je vrienden wanneer je er samen wil zijn voor een dierbare die ver weg is, in Quarantaine is of waar je om andere redenen niet naar toe kan en nodig hen uit om mee te doen in de vriendenkring. (in plaats van XXX kan je de naam van je dierbare invoeren)

Lieve vriend(in) van XXX

Ik nodig je uit om mee te doen in de vriendenkring.
Vriendenkring, wat houdt dat in?
Vanaf vandaag bundelen we ons in onze band met XXX om haar kracht te geven in deze moeilijke tijd.
Dat bundelen doen we zo:
Je bent in je hart bij haar. Dat is al zo, want ze is je dierbaar.
Het hart ken geen afstand. In het hart zijn we elkaar het meest nabij.
Iedere avond voor het journaal (±20.00 uur)  denk je aan XXX. 5 minuten is al genoeg.

Even stil staan. Ademen. Je aandacht richten en je liefde voelen.

Zie jezelf als onderdeel van haar vriendenkring. In gedachten staan we hand in hand in een cirkel om haar heen. Een hele groep mensen, met een zon in hun hart, zich bewust van het stille gebed dat daar leeft.
De voeten stevig in de grond, als vele ankers.
Als je dat prettiger vindt, kan je de geleide meditatie doen.

Het is fijn om een tijd af te spreken. Dan zijn we echt even samen en kan XXX zich er bewust voor openen. Daarnaast kan je met dit beeld in gedachten gaan slapen.

Als je het nog sterker wilt maken, brand dan elke ochtend een kaarsje voor haar. Steek het aan met jouw intentie, die je voelt in je hart. Spreek je wens uit. Doe het met aandacht.
Door dat kaarsje, en jou diep gevoelde intentie die voor die hele dag staat, ben je met alle anderen die mee doen, verbonden in een Veld van Liefde en steun dat we samen neer zetten.

Ik stuur dit bericht ook naar XXX (of een naaste die veel contact heeft. Dit is beter wanneer jullie geliefde er echt slecht aan toe is), zodat ze weten dat we dit gaan doen.

Stuur jij dit door naar andere vrienden van XXX?

Dank je wel!

 

PS: Misschien zijn er meer mensen van wie je houdt en die je graag wilt steunen.
Stuur dan de vrienden van deze vriend of vriendin deze uitnodiging.
Pas de naam (en eventueel de tijd) aan.

Je kan meerdere mensen tegelijk in je hart dragen. De Bron van liefde die via jouw hart stroomt is oneindig. Doe de oefening die je vindt via deze link om jezelf te ondersteunen.

 

 

Fragment uit mijn boek ‘dansen met de dood’

(verschijnt naar verwachting eind 2020), waarin een ervaring beschreven wordt van hoe gebeden werken.

…. Wat gebeden doen

Kort voor het geplande uur kwam Sjoerd nog even langs. Fijn! Toen Sjoerd net weer weg was, kwam een verpleegster langs.
‘Het spijt me mevrouw, maar de operatie is ruim een uur uitgesteld. Ik kom over een uurtje bij u terug. U kunt nog even rusten als u wilt.’
Ik knikte en ging in mijn ziekenhuisbed in meditatie. Al na korte tijd leek het wel alsof ik werd opgenomen in een golf van tederheid. Zo warm, zo fijn… Een diepe vrede vulde me. Stilte omhulde me. De geluiden van het ziekenhuis ebden weg. Ik voelde me als een diep, stil meer: gedachteloos bewustzijn.

Onverwacht drongen in die stilte krachtvelden binnen. Stevig, dragend, beschermend, alsof er een genezend en beschermend krachtenveld om me heen werd gebouwd. Het was een indrukwekkende ervaring. Vanuit mijn tijdloze diepte keek ik door half open ogen naar de klok.
13.40 uur. Precies de tijd waarop ik geopereerd zou worden.
Iedereen denkt nu aan mij! Met ontzag drong tot me door dat dit krachtige gevoel misschien wel alles te maken had met de gebeden van mijn geliefden. Mijn bewustzijn opende zich volkomen om maar niets van deze bijzondere gewaarwording te missen.

‘Er gaat dus daadwerkelijk een kracht uit van mensen die zich door middel van gedachten, gebed, intentie, meditatie of een kaars op je afstemmen,’ besefte ik. Ik had het altijd gezegd en ergens wel geloofd, maar nooit echt zo ervaren. Wat een geluk dat de operatie op het laatst was uitgesteld.
Ik stelde me voor de deze kracht bij me zou blijven tot tijdens de operatie. Zo geschiedde.

‘Hallo mevrouw.’ Een frisse stem klonk in mijn diep verzonken eeuwigheid.
‘U bent bijna aan de beurt hoor. Ik kom u even een prik geven.’
Ineens was ik er weer. ‘Een prik, waarvoor?’
‘Valium, zodat u ontspannen de operatie in kunt gaan.’
‘O? Zie ik er uit alsof ik valium nodig heb?’
‘Nou, nee dat geven we standaard, als voorzorg mevrouw.’
‘Nou, niet aan mij hoor. Niet nodig.’
‘Weet u het zeker?’
‘Ja heel zeker.’

In grote vrede lag ik even later in de wachtruimte voor de operatiekamer naast een mevrouw die het duidelijk te kwaad had. Haar oogleden trilden. Ze bewoog onrustig. De onrust spatte er van af, ondanks de Valium die ze haar beslist hadden gegeven.
In mijn binnenste was een zeldzame rust. De rust van vertrouwen. De ervaring hoe gebeden zo tastbaar, voelbaar iets doen, lag als een kostbare schat in mijn hart. Er was steun. Er was hulp, gezien en ongezien. Ik had een fijn gesprek gehad met de chirurg, ik vertrouwde hem. Hij zou mijn lichaam verlossen van deze tumor, die ik zelf niet de baas kon.
Ik had het op mijn manier mogen doen. Ik had het alles gegeven, gedaan wat ik kon. Ik had afscheid genomen van mijn linker borst en nu gaf ik me over. Nu kon ik dankbaar zijn voor het werk dat de chirurg aan mijn lichaam ging doen.

In de operatiekamer werd de narcose toegediend, na een kort gesprekje met de chirurg en diens helpers.
‘Zal je voorzichtig met me zijn?’
De chirurg keek me aan. Er straalde warmte uit zijn ogen.
‘Ik doe mijn best.’
In overgave zonk ik weg…..