Vergeving en bevrijding deel 2: Jezelf vergeven

En een vrouw sprak, zeggende: Vertel ons iets over pijn.
En hij zeide:
Je pijn is het breken van de schaal die je inzicht omsluit.
Zoals de steen van de vrucht breken moet, opdat haar hart in de zon moge staan, zo moet jij pijn kennen.
(Kahlil Gibran over pijn)

Wanneer je leert van hetgeen jou ‘is aangedaan’, betekent dit dat je ook je eigen aandeel gaat zien. En dat inzicht kan gemakkelijk omslaan in spijt of zelfverwijt: “Als ik dit of dat anders gedaan had dan… “ Of: “O, had ik maar….!” Of: “o wat stom.. Ik had ook nooit…!”
Sla jezelf niet voor je kop, als de schaal breekt die je inzicht omsluit!
Zet je pijn niet om in verwijt, zoek er geen zondebok voor. De ander noch jij bent ‘schuldig’ aan je pijn. Je pijn is deel van je proces van verandering en groei. En wanneer de steen van de vrucht breekt, en haar hart open en bloot tevoorschijn komt, zet dat hart dan niet in de kou. Wees eerder dankbaar voor de moed die je hebt, om het aan te gaan.
Leer je pijn te nemen voor wat ze is: Pijn.
Adem, open en ontspan. Je pijn is het breken van de schaal die je inzicht omsluit. Ze bevrijdt! En ze doet je groeien in begrip, mededogen en wijsheid.
Jezelf schuldig vinden, is in wezen vinden dat je als ‘God’ – geen mens – moet zijn. Als mens ben je hier om te leren, te groeien, zoals alles in het leven. En ja… groeien doet pijn (en veroorzaakt soms pijn).

… En zo je in je hart de verwondering levendig kon houden om de wonderen in je dagelijks leven, zou je pijn je niet minder wonderlijk voorkomen dan je vreugde;
en je zou de seizoenen van je hart aanvaarden, zoals je steeds de seizoenen hebt aanvaard die over je velden gaan.
En je zou met gelijkmoedigheid de winter van je verdriet gadeslaan.
Veel van je pijn heb jezelf gekozen.
Zij is de bittere drank, waarmee de heelmeester je zieke zelf geneest.
Heb dus vertrouwen in de heelmeester en drink zijn geneesmiddel in stilte en rust:
Want zijn hand, al is zij zwaar en hard, wordt geleid door de tere hand van de Ongeziene.
En de beker die hij brengt, ook al brandt zij je lippen, is gevormd uit de klei die de pottenbakker bevochtigd heeft met zijn eigen heilige tranen.

Voorbeeld:

‘….Ook zijn er, die met vreugde geven en hun vreugde is hun beloning.
En wie met pijn geven, vinden in de pijn hun doop.
(Kahlil Gibran over geven)

Ik heb in mijn relatie lange tijd met pijn gegeven. Dat zie ik nu.
Ik was niet in staat om de pijn van onvervuld verlangen te communiceren. Mijn verlangen zat nog in de kast vanaf mijn peutertijd. Ik had mijzelf voorgehouden dat het edel was om zonder verlangen te leven.
Ik kon wel geven, maar niet vragen. Zodra ik wilde vragen voor mijzelf, ging mijn stem op slot. In wezen liet ik daardoor mijzelf in de steek en ontstond er een onbalans.
En dat spiegelde zich:
Ik werd in de steek gelaten. Dat deed pijn, ongelooflijk veel pijn.
En het was onbegrijpelijk: ik had me immers vanuit Liefde helemaal gegeven!

Het was moeilijk om mijn pijn te dragen en niet mijn gifpijlen te richten op hem.
Even moeilijk was het, om mijn inzicht te dragen en de pijn die dat deed, niet als verwijt te richten naar mijzelf.

Door de keuze om niet in dader en slachtoffer- drama’s te gaan, bleef er maar één optie over: het helemaal aangaan, in mijzelf en met elkaar. Mijn partner hiep mij door het met mij aan te gaan en in contact te blijven.
En zo kwam alles naar buiten. Ik bevrijde mijn stem, mijn kracht, mijn zelfrespect. Ik voelde mijn eigen grenzen, mijn kracht en zorgde voor het eerst echt goed voor mij. Ik kwam ‘uit de kast’, werd zichtbaar en ging zien.
Ik was niet alleen slachtoffer, hij ook. Beiden waren we in een enorme fase van groei belandt. Groei, die deel is van leven.

Meer lezen?
Conny Coppen schrijft er een boek wat o.a. hierover gaat: “Liefdevol je kern bevrijden”, over het ontwikkelen van Liefde, compassie en mindfulness naar jezelf en anderen. Blijf op de hoogt; schrijf je in voor de nieuwsbrief of wordt vriend op facebook.
Zie ook de gedichten: Vanaf nu is mijn leven van mij, en
Ongewenste gasten in mijn herberg. door Conny na eigen ervaringen opgetekend.