We moeten van het hoofd naar het hart, zeg ik vaak. En ik weet zeker dat het waar is. Dat is nodig, dat is het enige dat ‘klopt’. Alleen in het hart kunnen de polariteiten tot eenheid komen en alleen het vuur van de liefde is in staat om ‘lood’ (het zware, moeilijke) om te smeden tot ‘goud’ (het lichte dat altijd stralend en onaangetast blijft). De diepste heling zit niet in een pil, noch in een methode. Het zit in verbinding, liefdevol en zonder oordeel. Verbinding met jezelf, met de ander en met ‘de Bron’.
‘Practice what you preach’ zegt het leven dan en ik beaam het. Aan mooie wijze woorden heb je niet veel. Het moet be-leefd en be-lichaamd worden; gevoeld en ervaren dus.
Dus zo geschiedt het dan in mijn leven. Terwijl mijn dromen manifesteren en de wereld voor me open ligt, lig ik wakker in de nacht.
Het beeld van een jonge moeder die languit op het graf van haar man ligt, hun liefdesbaby in de maxi-cosie naast haar, het heeft mijn hart gebroken.
De titel die mijn prachtige interview kreeg, koud, hard en ongenuanceerd, als kop voor een genuanceerd, liefdevol spreken doet me pijn. Trauma moet getriggerd… zo, zo uit zijn context kan ik totaal niet achter die woorden staan, die ik zelf wel heb gesproken. Trauma’s moet je juist heel voorzichtig verwerken …met voldoende bedding. Daar schrijf ik over, daar gaat het over, die bedding worden, voor jezelf en anderen! (gelukkig is de titel zo goed mogelijk veranderd nu)
‘Zo gaat het dus’, denk ik dan, weer wat wijzer. ‘Volgende keer zelf van tevoren een titel aanvragen en na-vragen hoe die geworden is voor iets naar buiten gaat.’ En nu de aanleiding om hier over te schrijven.
Intussen heet ik dankbaar meer dan honderd mensen welkom voor mijn nieuwsbrieven.
Welkom, wat fijn dat jij je hebt aangemeld!
Ik bid dat mijn nieuwsbrieven je inspireren en aanzetten om het leven voluit te leven, hoe weerbarstig, onmogelijke en pijnlijk het ook kan zijn.
Het is er dus allemaal tegelijkertijd: de vreugde om het nieuwe dat vorm krijgt, mijn hart dat mag uitstromen en het oude monster van ikke-ikke, angst en geweld, dat als maar meer trauma creëert dat mijn hart verscheurt. Zo ook de slimme ratio, die pakkende, rake titels verzint die onbedoeld te plank volledig mis slaan en de geweldige en gemotiveerde mensen erachter, die zich van geen kwaad bewust zijn.
Mijn hart is ook in Gaza deze nacht; het wordt verscheurd. Het is bij de duizenden die ik niet ken maar die ik liefheb, omdat ik het leven lief heb, omdat ik mijn hart niet wil sluiten. Zelf ben ik ook belogen, bedrogen en bestolen door een zielloos monster dat enkel denkt aan geld. Ik wil mijn hart niet sluiten, niet verbitteren, niet verharden en gaan leven in mijn hoofd.
Practice what you preach …
Ik ben benieuwd hoe jij er mee omgaat:
Houd jij je hart, je oren en ogen open? En wat gebeurt er dan in je?
Sluit je je hart ter bescherming?
Zoek je troost in eten, in liefde of in de natuur?
Word je meegesleurd in de negatieve stroom van onmacht, boosheid en oordeel
Ga je kopje onder?
En wat helpt jou?
Lees je boeken, zoek je houvast?
Wat helpt jou om helemaal te zijn, te leven en te stromen?
En wat kan jij dan de wereld inbrengen waarmee dus mogelijk een ander ook geholpen is?
Kijk over deze dingen wil ik wel met je in gesprek, via Zoom of zo. Want ik denk dat we heel veel kunnen leren van elkaar (en via de mail kan ik niet met 1000+ mensen persoonlijk het gesprek aangaan.
Er zou een platform moeten komen waarop we die dingen kunnen delen!).
Enfin, hier broed ik op en hier oefen ik mee spelend tussen vlagen van paniek (ik kan dit helemaal niet!) en dan weer in overgave en vertrouwen. Voluit leven, nergens aan hechten. Stromen, midden in de maalstroom van het leven ervaren wat het is.
Wat wel al in de lucht is en waar je al voor kan inschrijven, is de nieuwe vijf elementen retraite die in september begint. Elke maand een dag.
Voor nu sluit ik af met een gedicht
De maalstroom van het leven
In de maalstroom van het leven
stroomt de over-vloed mijn rivier binnen
ze ontmoet tegen-spoed
samen kolken ze, kolken en kolken
Voor mijn geestesoog zie ik de zeehonden
in de maalstroom bij de kust
ze houden van de maalstroom
ze spelen erin
Ik probeer alles te begrijpen en samen te brengen
maar dat kan ik niet
de maalstroom is een maalstroom
of ik het begrijp of niet.
Dus…
Ik adem, ik leef. Goddank. Voluit.
Dankbaar dat ik leef, hoe onhandelbaar het leven vaak ook is!
Ik adem… geef me over…
Het is… het is er allemaal
Ik adem, ik ben …
en alles speelt door mij heen
Het speelt, speelt, speelt…
Net zoals de zeehonden in de maalstroom van het leven.
Dus lieve lezer
Wat er ook allemaal speelt…
Laat het spelen
Hecht er niet aan
Probeer het niet allemaal te stroom-lijnen
En heb het goed, je kan jezelf (en misschien ook het leven) liefhebben
Wat er ook speelt.
