Conny een uur lang te gast bij Waarheen Waarvoor van uitvaartondernemer Koop Geersing over ‘Dansen met de Dood’. Geniet hier van dit mooie interview. Klik hier of op de foto links

 

Bestel het boek. Klik hier.

NB: Een persoonlijk, gesigneerd exemplaar [/button] kan vanaf 15 juli 2020 via deze link

 

 

Klik hier onder voor het inkijk exemplaar (10 pagina’s)   

Bovenstaand artikel verscheen in het vakblad voor de Uitvaart, begin september 2020

You tubes rondom het boek:

  1. Waarom deze titel
  2. Kringgesprek over Dansen met de Dood Kennis versus de praktijk. Yin en Yang manier van dingen oplossen.
  3. Kringgespek tijdens presentatie. Van overleven naar vrij leven.
  4. Conny leest voor. Het nawoord. Over het belang van innerlijk werk.
  5. Meditatie tijdens de boekpresenatatie: Leg je kwetsbaarheid in een bedding van liefde en vertrouwen

Voorgelezen fragmenten uit het boek:

Reviews ‘dansen met de dood’

Anoniem:
Complimenten voor je boek! Ik heb het in 1 dag uitgelezen en vind het prachtig: mooi, intens geschreven, makkelijk leesbaar en stiekem zit er zoveel wijsheid in… En het is een eerbetoon aan je broertje: door zijn overlijden en jouw proces worden nu heel veel mensen geraakt, ontwaakt en wijs. Wat een enorm heftig proces was dit voor jou! Ik maak een diepe buiging voor hoe jij dit gedaan en gedragen hebt. En de patronen die je beschrijft zijn zó herkenbaar, het is bijna eng.

Ton:
Conny, ja Conny een vrouw die ik  bewonder vanwege de liefde die zij naar mensen uitstraalt in houding en daad. Conny, die mij raakte met de eerste 25 bladzijden van haar boek “dansen….” oh wat herken ik zaken in jouw verhaal! Wordt het nog duidelijker. Mijn jongere broer was homoseksueel, danste ook bij Penny de Jager’s popballet. Hij kon dit nooit zeggen tegen mijn vader die ‘roomser’ was dan de pastoor. Hij werd dan ook “gek” en heeft zo’n 20 jaar van zijn leven gewoond in psychiatrisch centrum Zonneschild. Waarvan vele jaren op  een gesloten afdeling voordat hij op 53 jarige leeftijd overleed. Mijn ouders gingen er tot op hoge leeftijd wekelijks naar toe. Vonden het uiteraard heel erg. Mijn oudste broer was hippie en verdomde het te werken of op welke  manier dan ook verantwoordelijkheid te nemen. En ik…? Ik ‘moest’ hen dus steunen en ging op 20 jarige leeftijd met het toen bekende attachékoffertje naar een Amerikaans reclamebureau ( met reistijd 12 uur per dag) en trouwde met een r.k. vrouw van ons niveau en…Ach je begrijpt het wel Conny. Gelukkig kan ik al jarenlang geregeld   de sukkel zijn die ik ook ben. Als ik jouw boek uit heb, vermeld ik het op linked in. Ik ben op sociale media sinds mijn pensioen de stilte in gegaan, maar aan jouw boek wil ik graag enkele regels vermelden. Met warmte Ton😌

 

Gerard de Wit, gepensioneerd Pastoor
Ik ben diep onder de indruk, heb het niet alleen gelezen maar ook mee beleefd, haast ervaren. Je geeft de hoofdpersoon een naam, Christel, maar je bent het zelf die hier leeft, zoekt, worstelt en meegaat tot in een onherbergzaam dal, om dan omhoog te klimmen langs een rotswand, die je niet alleen steun biedt maar ook verwondt. ik herken de mensen die zich bij jou melden om begeleiding.

 

Carla Horsman
Ik heb het boek in een 2 avonden uitgelezen, het boeide me en ik kon mezelf er goed in herkennen.
Soms was ik ook heel ontroerd, bij de passages over het contact met je kinderen.

Dankjewel dat je dit boek geschreven hebt, zo open en eerlijk en herkenbaar, ik denk dat je er veel mensen mee dient.
Ik bewonder jou en ga met jou het pad van schoon en vrij maken, van wie we in wezen zijn, zodat we dat voluit kunnen leven.

Veel liefs Carla.

 

Willemien Oosterveld:
Intens, aangrijpend, wijs in het beschouwen van jezelf en je omgeving! En je schrijft zó dat ik het allemaal voor me zie en tegelijk meeleef, niet alleen met jou, maar ook met allen die je beschrijft. Mooi is dat! Heel herkenbaar, dat anderen vóór jezelf laten gaan. En het nog niet kunnen doen zoals eigenlijk goed voor je is. Het paadje moet nog ingesleten worden.

Zo prachtig als je het videogesprek met je ouders beschrijft op de laatste bladzijden! Het straalde er vanaf, ik zag ze voor me. Fijn dat je al een paar interviews hebt op de radio.  Gisteren heb ik je boek aan die vriendin gegeven die heel ziek is en die onwaarschijnlijk veel voor Afrika doet, voor merendeels doven. Ze is van oorsprong traumapsycholoog.  Ze wilde het boek betalen en ze zal kijken in haar netwerk, nadat ze het heeft gelezen. Ik wil nu met dat geld nog een “Dansen met de dood” kopen en aan mijn huisarts geven.

 

Yeske v Houwelingen
Ik heb dit boek in één adem uitgelezen. Niet alleen herkende ik eigen processen (terwijl ik nooit kanker heb gehad), maar ook de zuivere manier waarop Conny de lastige communicatie die de hoofdpersoon heeft met haar dierbaren naar buiten weet te brengen, ervaar ik als buitengewoon: buiten het gewone van wat we gewend zijn. Dit boek gaat over communicatie. Communicatie met jezelf en hoe bepalend dit is voor de communicatie naar buiten. Hoe wezenlijk belangrijk het is jezelf beter te leren kennen op diepere lagen, waardoor er ruimte en vrijheid kan ontstaan over hoe je met de dingen omgaat. Het boek leest makkelijk terwijl het een zwaar onderwerp is, want het gaat ook over ziekte en verlies. Het lijkt me een fijn boek voor mensen die met de vraag rondlopen of ze wel chemo en bestraling willen in hun behandeling tegen borstkanker. Hier wordt heel integer het proces beschreven om door weerstand heen tot een voor jou juiste conclusie te komen. Daarnaast is het een praktisch voorbeeld over hoe je met je behandelende oncoloog om kunt gaan. Het is meegaan met de stroom en tegelijkertijd pauzes inlassen om je te bezinnen. Als ik toch een minpuntje moet schrijven, dan zijn het de gedichten. Ze hebben een mooie inhoud, maar ze zijn mij teveel op rijm geschreven. Het zou jammer zijn als je je hierdoor laat weerhouden het boek te kopen

Jeanet van Es
Complimenten voor je boek! Ik heb het in 1 dag uitgelezen en vind het prachtig: mooi, intens geschreven, makkelijk leesbaar en stiekem zit er zoveel wijsheid in… En het is een eerbetoon aan je broertje: door zijn overlijden en jouw proces worden nu heel veel mensen geraakt, ontwaakt en wijs. Wat een enorm heftig proces was dit voor jou! Ik maak een diepe buiging voor hoe jij dit gedaan en gedragen hebt. En de patronen die je beschrijft zijn zó herkenbaar, het is bijna eng.

Wat kan je trots zijn op dit boek! Veel dank 🙏🏻🙏🏻💐💕💝

Laat je tranen toe.. Dan zal je merken dat er met de tranen, tegelijkertijd een lach zal komen. De lach is als een grote broer, die zorg draagt voor zijn kleine zusje, verdriet.- Thich Nhat Hanh