Waarom doe je eigenlijk zo je best?
Hoe liefdevol is dat eigenlijk… naar jezelf?
En met welke energie ben je dan bezig?
Hoe liefdevol of helend is de toon van jouw spreken en hendelen dan? Wat is de ondertoon?
Die ondertoon is belangrijk. DIE wordt opgepikt door de omgeving en je lichaam.

Trauma moet getriggerd… werd de titel van een mooi en genuanceerd gesprek… Trauma’s moet je juist heel voorzichtig verwerken …met voldoende bedding. Daar schrijf ik over, daar gaat het over, die bedding worden, voor jezelf en anderen!

De tijd heeft mij geleerd dat – als er een grote droom is – dat het leven je dan eerst helpt om die droom te kunnen dragen in de dagelijkse realiteit. Dat betekent: schaven, schuren, en soms flink beitelen aan je persoonlijkheid… Maar dan… heb je ook wat!

Plant je blote voeten elke ochtend even in het natte gras. Open je armen, open je hart, adem de frisse morgen in en zeg: ‘dit is mijn dag, mijn leven. Ik maak er een goede dag van, hoe dan ook.’
(Laat je desgewenst helpen door de oefening helemaal onderaan deze nieuwsbrief)