Een van de mooiste herinneringen die ik van deze zomer mee neem is het dagje met mijn oudste zoon naar een muziek festival. En dan vooral ‘ dansen onder de regenbogen’, daar waar zon en regen samen komen. Magisch, extatisch en uniek.

Daar waar de regenboog begint – zo zegt de volksmond – daar staat de pot met goud.

Ik begrijp die uitdrukking nu beter dan ooit: Waar zon en regen samen komen, dat is voor mij net zo iets als: daar waar vreugde en verdriet samen komen. Iets wat ik de afgelopen maanden vaak heb meegemaakt. Er gebeurden onaangename, ongewenste dingen, die pijn en verdriet deden en waartegen ik weerstand voelde (regen, onweer, storm en donkere wolken). Als ik vast zat in die miezerige gevoelens, dan viel er niet veel te dansen.
Het waren soms van die buien waarin je vast kan komen te zitten, totaal verregend en miezerig. Ik heb deze zomer gelukkig vaak ervaren dat het ook kan, zoals op dat festival: daar scheen het licht gewoon onder de wolken door! Het resultaat: een dubbele regenboog die wel een uur lang aan hield.

Die pot met goud, daar waar de regenboog begint, dat is voor mij de innerlijke alchemie!IMG_3026
Voor mij betekent het dit: de menselijke regenachtige gevoelens – als je ego gekwetst is of als je onrecht ervaart – aanvaarden. Ze horen er bij. En vervolgens daar – juist daar! – de zon te brengen. Dat creëert de regenboog.

De zon is warmte, het innerlijk licht, het innerlijk weten, vertrouwen. Het is de dimensie voorbij het ego waarin je verbonden bent met het grote geheel. Waar het laagste in jezelf wordt aangeraakt en je er toch in slaagt om het in verbinding te brengen met je oneindige, innerlijke Licht, daar gebeurt het: innerlijke alchemie. hetgeen zwaar en onedel was, dat verandert in goud. En om je heen ontstaat een regenboog van licht! Alle kleuren zijn er in omvat en iedereen geniet er van.

Probeer het eens! Maak van lood, goud. Het maakt het leven – en zelfs het lijden – de moeite waard!
Oefening baart kunst. (en ja, de eerlijkheid gebied me wel om te zegen dat ik het oefenen niet leuk vond en veel en vaak gemopperd heb)

het smeed lood ( = zwaar, een lage trilling) om tot goud (is  licht, wordt niet aangetast door de elementen, blijft puur en zichzelf, edel. Een hoge trilling)

En tenslotte nog het mooiste: deze unieke ervaring kreeg ik voor mijn 54e verjaar dag cadeau van mijn oudste zoon!